H ανθεκτικότητα της Λεωφόρου Αθηνών εν μέσω διεθνών κλυδωνισμών στις αποτιμήσεις των risk assets μόνο bullish μπορεί να θεωρηθεί για τη συνέχεια, όπως σημειώνει ο Πέτρος Στεριώτης, μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τεχνικών Αναλυτών και διαχειριστής χαρτοφυλακίου. Με το φετινό «ταμείο» να ξεπερνά ήδη (και αρκετά) το 10% και να γράφει υψηλά που δεν είχε ξαναδεί μια… γενιά Ελλήνων επενδυτών, ο Γενικός Δείκτης «παίζει μπάλα» μόνος του, τη στιγμή που στα «ξένα», και δη στη Wall Street, γίνεται ο κακός χαμός.
Πρωταγωνίστριες στις συναλλαγές είναι οι μετοχές των «Βig 4» τραπεζών, οι οποίες επιδεικνύουν την εταιρική αυτοπεποίθηση που δημιουργεί ένα σερί κερδοφόρων χρήσεων, η εξυγίανση των δανειακών χαρτοφυλακίων, οι ζυμώσεις για τη δημιουργία μεγαλύτερων ομίλων και η ικανοποίηση των μετόχων –θεσμικών και ιδιωτών– από τις μερισματικές διανομές.
Επιπλέον, και εισηγμένες άλλων κλάδων μπορούν να συνεχίζουν να καταγράφουν θετικές χρήσεις, ακόμα και ρεκόρ επί του συνόλου τους, δεδομένων των αισιόδοξων guidance που παρέχουν οι διοικήσεις και της ανοδικής πορείας του ΑΕΠ.
Πάντως, όπως παρατηρεί ο αναλυτής, σημαντικό τμήμα του ταμπλό, για τον έναν ή τον άλλο λόγο, και έπειτα από μια μεστή πενταετία-ράλι του Γενικού Δείκτη, συνεχίζει να αδυνατεί να προσελκύσει το όποιο επενδυτικό ενδιαφέρον, οπότε δεν μπορούμε να μιλήσουμε για… πρωτάθλημα στο Χ.Α. Με άλλα λόγια, η υπερσυγκέντρωση του τζίρου σε λίγα ονόματα αποτελεί τρόπον τινά «αρνητική απόκλιση» για την υγεία και το εύρος της ανόδου.
Όπως επισημαίνει και ο κ. Στεριώτης, η σταθερή –και όχι συμπωματική– κερδοφορία βελτιώνει την επενδυτική ορατότητα. Έτσι οι μέτοχοι, ενεργοί και εν δυνάμει, μειώνουν το risk premium των εν λόγω εισηγμένων, καθώς η ισχυροποίηση της κεφαλαιακής βάσης από τα κέρδη χρήσεως αφενός δημιουργεί συνθήκες ικανές για την επίτευξη υψηλών μερισματικών αποδόσεων δίχως συμπίεση των αποτιμήσεων, αφετέρου αυξάνει το αίσθημα ασφάλειας των μετόχων σε περίπτωση που μελλοντικά έρθουν «βροχερές ημέρες».