“Ένα από τα ζητούμενα για την ευρωστία του ράλι, είναι η διάχυση της ρευστότητας και γενικά του επενδυτικού ενδιαφέροντος προς ‘μικρότερα χαρτιά’. Αυτό αρχίζει να συμβαίνει, όπως παρατηρούμε κοιτώντας στενότερα την Περιφέρεια του Χ.Α., επισημαίνει ο Πέτρος Στεριώτης.
Με τον Γενικό Δείκτη σε σχεδόν δεκαετή υψηλά, αναδύονται stories που δικαιολογούν τη συνέχιση του ράλι, με την επιχειρηματική ειδησεογραφία, ή και φαντασιολογία να αρχίζουν να θυμίζουν παλαιότερες εποχές, αν και δεν έχουμε φθάσει επ’ ουδενί στο ζενίθ αυτών.
Προσοχή στο γεγονός ότι το beta, με απλά λόγια οι υπερβολές στους εν λόγω τίτλους (θα) είναι υψηλότερες.
Η γενικώς αδιάφορη εμπορευσιμότητα προσφέρει “άκοπες αποδόσεις” σε όσους βρεθούν στη σωστή πλευρά της Αγοράς. Όταν όμως οι Επενδυτές θελήσουν να βγουν, θα πρέπει να βάλουν “νερό στο κρασί τους” σε όρους τιμής και αναμονής στην εκτέλεση της συναλλαγής.
Στις περιπτώσεις που το “βιβλίο” εντολών είναι άδειο, να θυμόμαστε ότι δεν ευθύνεται το τερματικό, ή ο broker, οπότε χρειάζεται γνώση της ρευστότητας εκάστου τίτλου με τον οποίο ασχολούμαστε ενεργά.
Σε ευρύτερο πλαίσιο, η αισιοδοξία για υπεραπόδοση και θετικές προοπτικές της Ελληνικής Οικονομίας συνεχίζει να στηρίζει το ταμπλώ.
Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας φαίνεται να έχει εν πολλοίς προεξοφληθεί, αλλά η απουσία επίσημων ανακοινώσεων συντηρεί τον εν λόγω καταλύτη και δίνει “φτερά” στο “bull market”.
“Ευτυχισμένα” και τα Ελληνικά πολυετή ομόλογα, με το Κρατικό δεκαετές να προσφέρει απόδοση στη λήξη (yield to maturity) αντίστοιχη με αυτήν του “triple-A” Αμερικανικού.
Κοιτάζοντας τη Wall Street, η φετινή άνοδος των μετοχικών δεικτών σε υψηλά ενάμιση έτους έχει μειώσει τη ζήτηση για put options, προκαλώντας έτσι την πτώση του δείκτη μεταβλητότητας ‘VIX’, του λεγόμενου ‘μετρητή φόβου’, στο χαμηλότερο μετα-πανδημικό του επίπεδο”, όπως σημειώνει ο κ. Στεριώτης (πιστοποιημένος τεχνικός αναλυτής).
Πέτρος Στεριώτης (Χρηματιστής) Petros Steriotis 