“Ο φόβος της ύφεσης έχει ‘τσακίσει’ εσχάτως τις χρηματιστηριακά διαπραγματευόμενες τιμές του Πετρελαίου”, όπως επισημαίνει ο Πέτρος Στεριώτης.
Οι χαμηλότερες τιμές της Ενέργειας ανακουφίζουν τις αποτιμήσεις των μετοχών των λοιπών Ενεργοβόρων κλάδων, αυξάνοντας έτσι τα περιθώρια κέρδους τους.
Σε ότι αφορά τα Νοικοκυριά και δη στη Χώρα μας, όπως έχει παλαιότερα παρατηρηθεί, οι τιμές της βενζίνης «εύκολα ανεβαίνουν, δύσκολα κατεβαίνουν».
Από το 2008 είχε να παρατηρηθεί τέτοια συσχέτιση ανάμεσα στους ξένους δείκτες και στις τιμές του Αργού Πετρελαίου. Τότε το «βαρέλι» κατέγραψε ιστορικό υψηλό στις παρυφές των $150, δίνοντας τη χαριστική βολή στον Dow εν μέσω Παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Στο «μικροσκόπιο» παραμένουν οι «γκουρού» των Κεντρικών Τραπεζών, που προσπαθούν να μαζέψουν τον «ασυμμάζευτο» και σε υψηλά 4 δεκαετιών πληθωρισμό. Όπως και να το κάνουμε, η αξιοπιστία τους έχει πληγεί και στις δύο Άκρες του Ατλαντικού, καθώς πρωτίστως απευθύνονται σε επαγγελματίες χρηματιστές.
Οι τελευταίοι, όσο να είναι, καταλαβαίνουνε τι ακριβώς συμβαίνει στην αποπληθωρισμένη αξία του χρήματος, αλλά προσπαθούνε να «πιάσουνε» ανοδικά και καθοδικά κύματα των Αγορών, που εν πολλοίς επηρεάζονται από το ύψος των επιτοκίων και την πορεία των προγραμμάτων ποσοτικής χαλάρωσης της Federal Reserve, την οποία βασικά ακολουθούν η ΕΚΤ κλπ.
Σε επίπεδο forex, το ιστορικό «βήμα» της ανταλλαξιμότητας Ευρώ/Δολαρίου στο 1 δεν έχει γίνει, αλλά ίσως και να αποτελεί θέμα χρόνου, με το «έξυπνο χρήμα» να προτιμά το Αμερικάνικο Νόμισμα, λόγω του υπέρ του επιτοκιακού διαφορικού, έναντι του Ευρώ.
Στα Κρυπτονομίσματα, τεράστιες οι λογιστικές απώλειες των «πιστών» του Bitcoin κλπ, με το “πρεστίζ” της εν λόγω εμφανιζόμενης ως “εναλλακτικής asset class” να έχει δεχθεί σοβαρά πλήγματα.
Η θεώρηση ότι όσο πέφτουν οι μετοχές, τόσο περισσότεροι Θεσμικοί και ιδιώτες θα στρέφουν κεφάλαια προς τα Κρύπτο, αποδεικνύεται λανθασμένη. Όλα είναι πιθανά στη συνέχεια, αλλά η ημερήσια μεταβλητότητα της τάξης, πχ του 5%, δρα ανασταλτικά προς την επιλογή των crypto wallets για «σοβαρότερα» ποσά.
Ίσως να ήταν μόδα και να πέρασε, τουλάχιστον μέχρι να “ξαναβγεί ο ήλιος στις Παγκόσμιες Κεφαλαιαγορές”.
Στο Χ.Α., οι τζίροι συνεχίζουν απτόητα «αστείοι», κάτι που δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό εντός πτωτικής τάσης. Φανταστείτε να ήθελαν να (ξε)πουλήσουν άπαντες, σε ποιες τιμές θα «στήνονταν» οι εν δυνάμει αγοραστές ρίσκου.
Ο Γενικός Δείκτης διατηρεί, σχετικά άνετα μέχρι και το σημερινό κλείσιμο, τις διαγραμματικές στηρίξεις των 813 και 789 μονάδων (χαμηλό 3 μηνών). Αντιστάσεις εντοπίζονται στα πτωτικά «χάσματα» των 860 και 886 μονάδων.
Το Ελληνικό δεκαετές ομόλογο ήρθε σε επαφή με το 5% της απόδοσης, αλλά λέμε και πάλι καλά που, λόγω της ρητορικής της ΕΚΤ, αλλά και «υπεραγορασμένης» κίνησης, υποχώρησε κάτω από το εν λόγω ψυχολογικό όριο επιδείνωσης των όρων, μελλοντικού Κρατικού και κατ’ επέκτασην εταιρικού δανεισμού.
Υψηλό ασφαλώς και το τρέχον 3,75% αποδόσεως, ανεβάζει τον πήχη των στόχων μικτής εταιρικής κερδοφορίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί η αποπληρωμή νέων ομολογιακών εκδόσεων. Μακάρι να αυξάνονταν ουσιαστικά και οι αποπληθωρισμένες αποδόσεις των προθεσμιακών καταθετικών Προϊόντων, καθώς έτσι θα ενισχυόταν η ελκυστικότητα του Τραπεζικού Συστήματος, ως σημείο τοποθέτησης της πλεονάζουσας ρευστότητας των Εισηγμένων Εταιρειών του Χ.Α.
Όπως όταν το Ελληνικό ομόλογο ανέβαινε (πτώση απόδοσης) δεν υποστηρίζαμε ότι όλα βαίνουν καλώς, έτσι και τώρα που το ομόλογο πέφτει, δεν υποστηρίζουμε ότι τα δημοσιονομικά επιδεινώθηκαν εντός εξαμήνου. “Χρειάζεται μέτρο στην εξαγωγή συμπερασμάτων, σχετικά με την ισχύ της Εθνικής Οικονομίας και είναι μάλλον μονοδιάστατη και πρόχειρη η επιχειρηματολογία προς τη μία, ή την άλλη πλευρά αποκλειστικά με βάση το ομόλογο”, τονίζει ο κ. Στεριώτης (ανώτατο στέλεχος ΚΕΠΕΥ).