Ό,τι λάμπει… ίσως είναι χρυσός
Στα υψηλότερα επίπεδα του τελευταίου ενός έτους και με το “βλέμμα” στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών σκαρφάλωσε η τιμή του χρυσού, “εκμεταλλευόμενη” σωρεία παραγόντων, όπως η γεωπολιτική αστάθεια, η πορεία της πανδημίας, ο πληθωρισμός και τα ομολογιακά επιτόκια.
Τα γεωπολιτικά και η πανδημία
Αμέτρητες γενιές επενδυτών – και σε ασύγκριτα δυσκολότερες από τη σημερινή εποχές – ανατράφηκαν με το δόγμα ότι ο χρυσός προσφέρει προστασία εν μέσω “καταιγίδας”. Το ουκρανικό ζήτημα αλλά και η πανδημία έχουν ξαναφέρει στο προσκήνιο τη θεώρηση του πολύτιμου μετάλλου ως “ασφαλούς καταφυγίου”, εν μέσω γεωπολιτικής και κοινωνικοοικονομικής ανασφάλειας, αντίστοιχα.
Ο πληθωρισμός
Όσο η άνοδος του πληθωρισμού “ροκανίζει” την πραγματική αξία του χρήματος, η παραδοσιακή λειτουργία του χρυσού ως αντιπληθωριστικό επενδυτικό μέσο θα παραμένει επίκαιρη. Οι νομισματικές Αρχές (Κεντρικές Τράπεζες) έχουν αναγνωρίσει το πρόβλημα του υψηλού πληθωρισμού (και πώς θα μπορούσαν άλλωστε να κάνουν διαφορετικά ενόσω αυτός είναι στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών ή και δεκαετιών;). Παρόλα αυτά κάνουν baby steps για να τον αντιμετωπίσουν. Άλλωστε, και οι ίδιες “έβαλαν το χεράκι τους” μέσω της επιθετικής διαχείρισης της νομισματικής κυκλοφορίας, την οποία εκτίναξαν σε επίπεδα-ρεκόρ, με παράπλευρο αποτέλεσμα να “φούσκωνουν” οι τιμές παραγωγού και καταναλωτή. Όσο περισσότερο υποχωρεί η αποπληθωρισμένη αξία του χρήματος, τόσο οι επενδυτές θα στρέφονται προς εναλλακτικά περιουσιακά στοιχεία, με τον Χρυσό να αποτελεί μια “πατροπαράδοτη λύση”.
Ο ρόλος των ομολόγων
Η άνοδος του πληθωρισμού έχει κάνει την αγορά ομολόγων λιγότερο συμφέρουσα, καθώς η πραγματική απόδοση (real yield) των κρατικών χρεογράφων έχει υποχωρήσει σε αρνητικό έδαφος. Αυτό σημαίνει ότι οι ομολογιούχοι ουσιαστικά πληρώνουν -και δεν πληρώνονται- από τα κράτη για να τα δανείσουν, κάτι το οποίο είναι ουσιαστικά παράλογο και αποτρεπτικό της επένδυσης σε “χαρτιά” δημόσιου χρέους. Το πρόβλημα διογκώνεται λόγω του ιλιγγιώδους ύψους και της μακράς χρονικής διάρκειας που απομένει ως τη λήξη των ομολόγων των μεγάλων οικονομιών, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω τη μεταβλητότητα της αγοραίας τιμής τους. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι χρυσός και ομόλογα «παλεύουν” για μια θέση στα επενδυτικά χαρτοφυλάκια, η πτώση της πραγματικής απόδοσης των ομολόγων αυξάνει την ελκυστικότητα της διακράτησης χρυσού.
Το αμερικάνικο δολάριο
Η τιμή του χρυσού παραδοσιακά εκφράζεται σε δολάρια. Κρατώντας όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους σταθερές, κάθε κίνηση του αμερικάνικου νομίσματος θεωρητικά προκαλεί την αντίθετη κίνηση στην τιμή του πολύτιμου μετάλλου. Για παράδειγμα, όταν το δολάριο είναι αδύναμο, ο χρυσός δυναμώνει. Αυτό συμβαίνει διότι όταν το αμερικάνικο νόμισμα πέφτει, απαιτούνται περισσότερα δολάρια για την αγορά μίας ουγγιάς χρυσού, ανεβάζοντας έτσι την -εκφραζόμενη σε USD- τιμή του μετάλλου. Στην παρούσα φάση, παρότι ο δείκτης που απεικονίζει την ισχύ του δολαρίου έναντι των σημαντικότερων άλλων νομισμάτων βρίσκεται σε πολυετές υψηλό, δεν έχει ουσιαστικά καταφέρει να “πιέσει” την τιμή του χρυσού, γεγονός που αποτελεί επιπλέον “τεκμήριο” της δυνατής αγοραστικής ζήτησης για το “ευγενές μέταλλο”.
Το χρήμα που κυκλοφορεί στις διεθνείς αγορές πάντοτε θα νιώθει την ανάγκη να βρει «καταφύγιο” σε αυτά που αξιολογεί ως συμφερότερα περιουσιακά στοιχεία. Χωρίς να υπάρχει “μαντική σφαίρα” στον πολύπλοκο κόσμο των επενδύσεων, το μόνο βέβαιο είναι ότι ο χρυσός θα συνεχίσει να γοητεύει τους απανταχού φίλους της υψηλής χρηματιστηριακής μεταβλητότητας και των δύσκολων «παζλ”, όπως δηλαδή πετυχαίνει εδώ και εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες χρόνια.
– Αποποίηση ευθύνών: Το παρόν άρθρο έχει αμιγώς ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί, ούτε μπορεί να θεωρηθεί προτροπή ή σύσταση αγοράς, πώλησης ή διακράτησης της οποιασδήποτε επένδυσης.
* Οικονομολόγος και διαχειριστής χαρτοφυλακίου, πιστοποιημένος από τις Επιτροπές Κεφαλαιαγοράς Κύπρου και Ελλάδος (thetradingstrategist@yahoo.com)
Πέτρος Στεριώτης (Χρηματιστής) Petros Steriotis 